پیر ما رفت....

خبر در گذشت منوچهر احترامی شوکه وناراحتم کرد 

این استاد رو تنها چند بار از نزدیک دیده بودم یکبار در حلقه رندان یکبار در قند ونمک ویکبار در مراسم تشییع عمران صلاحی از اون چهر هایی بود که همیشه دوست داشتم برم جلو وباهاش دست بدم وبعد با افتخار به دوستام بگم :میدونید امروز چی شد؟؟دیونه ها با منوجهر احترامی دست دادم وسلام علیک کردم فکرشو بکنیید؟!!!معصوم ودوست داشتنی ومحبوب ومحجوب بود مطالبش در ماهنامه گل اقا با عنوان پیرما گفت و در گل اقا بچه ها رو همیشه میخوندم 

حسن یکحسن دو

حسن دنده به دنده
حسن چرا نمی خنده...

یادتان می آید این شعر؟

می دانید سراینده همین شعر که بخشی از بازی های کودکی مان را در بر می گرفت از استاد احترامی است؟!

این همان منوچهر احترامی است که مجموعه‌های «حسنی»اش تا به حال توسط 280 ناشر بدون اجازه‌اش چاپ شده‌است! 

بابت همه اینها آقای احترامی از شما ممنونیم

تو ادامه مطلب شعر حسنی شعر حسنی نگو یه دسته گل رو از وبلاک عباسحسیننژاد میزارم یه بار بخونیم بد نیست 

ماها فکر میکنیم که بزرگ شدیم هنوز بچه اییم وته دلمون بدمون نمیاد یکی مثل احترامی بزرگ بیاد وبرامون از این شعرا بخونه 

خدایش بیامرزاد وروحش قرین رحمت حق

مدتی این مثنوی تاخیر شد

موعد کامنت یاران دیر شد

مدتی تاخیر یعنی هشت ماه

هست تاریخ پست قبلیهم گواه

لاجرم چون قول دادن راحت است

قول دادن چاره ی هر زحمت است

قول کزاین بعد جدی تر شوم

اندکی هم فکر این وبلاگ شوم

فی المثل زین بعد جای هشت ماه

پست بگزارم در اینجا ماه ماه

نه بابا اصلا چرا که ماه به ماه

مینویسم من دراینجا راه به راه

شعر را هم من در اینجا ول کنم

قول که بعدنش کاملتر کنم...