100سال بعد

خبر:ازبکستان با نشان دادن قبری جعلی مدعی است که قبر حضرت شوش دانیال در آنجاست ونه در شوش ایران

خبر:ترکیه مدعی است مقبره ابوالحسن خرقانی در شهر قارص این کشور است ونه در شاهرود ایران

خبر:قرار است قطار از کنار کتیبه بیستون عبور کند وتخت فولاد اصفهان به بهانه مبارزه با نا هنجاری های اجتماعی خراب شده وقبر کوروش نم دارد وجیرفت غارت شده وشهر سوخته به ...رفته و...

فکر کنم اگر وضعیت مشاهیر وآثار فرهنگی ما در دنیا به همین شکل پیش بره وسازمان حفاظت از میراث اضافه فرهنگی که رو دستمون مونده ورومون نمیشه خرابش کنیم همینطور بخواد از این چهار تا تیر وتخته ایی که مونده مواظبت کنه 100سال بعد ایران رو در کتاب های تاریخ به این شکل معرفی کنند:

ایران کشوری است که حدود30سال پیش بصورت اتفاقی وکاملا یهویی بر صفحه روزگارپدیدار شده است این کشور فاقد هر گونه فرهنگ به دررد بخور است ودر فقر کامل تاریخی است اما در عوض همسایگانش عجیب کشورهایی بافرهنگ و بنیه تاریخی هستند به طوری حافظ این شاعر بلند آوازه جهانی در افغانستان می زیسته، مولوی عارف در ترکیه بوده وابن سینای دانشمند در یکی از کشور های کاملا تاریخی وپر از فرهنگ سواحل خلیج فارس زندگی کرده است

هر چند اخیرا مقامات فرهنگی این کشور تازه تاسیس(خنده حضار)مدعی شده اند که شاعربزرگ فردوسی متعلق به آنهاست وحتی در اثبات این موضوع جان مادرشان را هم قسم خورده اند اما از آنجائیکه مردم تاجیکستان جان پدر ومادرشان را با هم قسم خورده اند وتازه پول قسم شان را هم داده اند بر همگان مشخص است که این شاعر تاجیک بوده نه ایرانی.